Huisvesting

Halsbandparkieten zijn zeer sterke vogels die prima tegen ons klimaat kunnen. Wel is het erg belangrijk dat de vogels in de winter, als het vriest, kunnen beschikken over een vorstvrij nachthok.

Figuur 8: Omdat mijn halsbanden alleen bij extreem koud weer gebruik maken van hun nachtverblijf heb ik slechts een klein nachtverblijf gemaakt (1 x 1 x 2m). Hier mijn blauwe halsband pop in vlucht in het binnenverblijf.

Omdat ze vleespoten hebben is de kans groot dat deze bevriezen als ze s’ nachts aan het gaas gaan hangen. Als dit het geval is zullen de tenen uiteindelijk afsterven, hetgeen erg verminkend voor de vogel is. Mijn ervaring is dat ze zelfs bij vrieskou gewoon buiten blijven zitten. Vanwege het bovengenoemde gevaar van bevriezing van de poten, jaag ik mijn halsbanden bij zeer koude nachten altijd hun nachthok in. Zorg er verder ook voor dat de zitstokken voldoende dik zijn, zodat de tenen bij het zitten goed afgedekt worden door het verenkleed. De vlucht van de volière dient een afmeting te hebben van ca. 3 meter lang, 1 meter breed en 2 meter hoog. Omdat halsbanden graag vliegen is het goed om de stokken zover mogelijk uit elkaar te plaatsen, zodat ze meters kunnen maken in vlucht.

Door hun enorme knaaglust is een houten volière niet aan te bevelen. Beter is het om de volière van bijvoorbeeld aluminium te maken. Om ervoor te zorgen dat ze toch aan hun knaagbehoefte kunnen voldoen is het noodzaak vaak verse wilgentakken of takken van fruitbomen te geven. Verder is het belangrijk om naast elkaar gelegen vluchten te voorzien van dubbel gaas. Hiermee wordt voorkomen dat naast elkaar gehuisveste paren elkaar in de poten kunnen bijten.

Figuur 9: Mijn gele halsbanden zitten in een buiten volière van 3 x 1 x 2 meter.

Het is verstandig om eerst even met uw buren te overleggen wanneer u halsbanden in uw tuin wilt gaan houden. Halsbanden kunnen zeer luidruchtig zijn hetgeen niet door iedereen even wordt gewaardeerd.

Gedrag

Hoewel ik mensen ken die meerdere koppels halsbanden in 1 volière houden, en zelfs mensen die een koppel halsbanden houden in een gemengde volière met andere soorten grote parkieten, is mijn ervaring dat ze behoorlijk onverdraagzaam zijn naar elkaar en naar andere vogels. Het verdient dan ook de voorkeur om ze per koppel in een volière te houden. Verder zijn het zoals gezegd grote knager en soms behoorlijke schreeuwers. Een koppel vormt vaak een paar voor het leven wanneer we ze bij elkaar laten zitten.

Kweken in een voliere

Halsbandparkieten beginnen meestal al vroeg met het broedproces. Vaak zijn in januari al paringen waar te nemen tussen de vogels. Toch is het af te raden om dan al broedblokken te verstrekken. Beter is het om dit proces wat te rekken en de blokken niet eerder te geven dan in maart (afhankelijk van het weer!!). Ik weet dit uit eigen ervaring. Bij mijn eerste poging tot kweek in 2006 had ik het nestblok in februari in de volière gehangen. In maart 2006 had de winter echter nog een venijnige staart en zat de pop te broeden bij een temperatuur van -15^oC. Het spreekt voor zich dat dit geen succes is geworden. Hoewel het broeden wonder boven wonder wel goed ging bleken de jongen te zwak om zich uit het ei te bevrijden.

Figuur 10: Laat uw halsbanden niet te vroeg beginnen met broeden. Dit voorkomt teleurstellingen zoals hierboven.

Aan het gedrag en het uiterlijk van de vogels is vaak goed te zien dat ze broedlustig worden. De snavel kleurt namelijk dieper rood wanneer de hormonen beginnen op te spelen. Nestblokken met een afmeting van 25x25x60 cm. voldoen over het algemeen goed. Het invlieggat dient een diameter te hebben van ca. 7 cm. Om de vogels te helpen bij het in- en uit gaan van het blok is het aan te raden de binnenzijde van het blok onder het invlieggat te voorzien van een strookje gaas en of krammen. Als nestmateriaal kan een mengsel van (vochtig) onbemeste potgrond en houtkrullen worden gegeven (ca. 4 – 5 cm dik). Mijn voorkeur gaat uit naar natuurbroedblokken.

Figuur 11: Mijn eigen koppel lutino halsbanden begint al vroeg in het jaar te broeden. Mijn voorkeur gaat er naar uit om het broedblok buiten te plaatsen.

De pop legt meestal 3 tot 5 eieren die om de dag worden gelegd. Na een broedduur van ca. 24 dagen worden de (kale) jongen geboren. Op een leeftijd van ongeveer 8 -10 dagen moeten de jongen worden geringd met een 6,5 millimeter geharde voetring. Op een leeftijd van 7 weken vliegen ze uit waarna ze nog 2 tot 3 weken door de ouders worden (bij)gevoerd). Meerdere legsels zijn mogelijk.

Figuur 12: (Boven) - een koppel halsbanden in hun broedblok met pas uitgekomen jongen, (Links onder) - pas uitgekomen jong, (Rechts onder) - een paar dagen oud.

Voeding

Halsbandparkieten zijn niet kieskeurig in hun hun voeding en eten bijna alles. Het voedsel bestaat vooral uit zaden, granen, bloemen en nectar, maar eigenlijk is de halsbandparkiet, zoals gezegd, een omnivoor. Zoals uit onderstaande foto's blijkt.

Figuur 13: Halsbanden zijn echte alles eters. Behalve echte alles eters zijn het ook slordige eters. Ze hebben er een handje van om na een paar happen van bijvoorbeeld een stuk fruit en mais weer door te vliegen naar het volgende stuk voedsel.

Als basis voer krijgen mijn halsbanden een zaadmengsel voor grote parkieten van Teurlings. Dagelijks aangevuld met een stuk fruit, groenvoer, eivoer en kiemzaad. Uiteraard dienen altijd verse water en en bron van mineralen ter beschikking te staan. Een bos verse takken vinden ze ook geweldig. Binnen de kortste keren hebben ze de gehele bos weggesnoeid. In het artikel De voeding van onze parkieten vindt u zeer uitgebreide informatie over een juiste voeding voor onze parkieten.